Co zabrać na rejs?

Tutaj jest mała ściąga tego co powinno się zabrać. Są to podstawowe i najważniejsze ubrania, które dobrze jest mieć je ze sobą.
Resztę strojów można dobierać wg własnych upodobań. Na wodzie jest zawsze chłodniej niż na lądzie.

- sztormiak - kurtka i spodnie (coś co jest nieprzemakalne ale cienkie) 
- polar
- czapka z daszkiem (przeciwsłoneczna)
- okulary przeciwsłoneczne
- krótkie spodenki
- strój kąpielowy, kąpielówki (będą okazje popływać!!!)
- krem nawilżający
- spodnie, które lubicie wygodne
- klapki pod prysznic
- ręczniki
- mydło, szampon, etc.
- pomadka do ust - na wietrze, słońcu i słonej wodzie niezastąpiona także w lecie
- kremy do opalania -
NIE OLEJKI - i nie w sprayu...
- stopery do uszu
- chusteczki do nosa
- dezodorant - załoga będzie wdzięczna jeśli to nie będzie spray, lesz sztyft/roll-on.
- obuwie na miękkiej podeszwie ! - nie brudzące pokładu, trzymające nogę
- coś do czytania
- latarka
- ładowarka do telefonu/MP3 - najlepiej na 12V, choć na jachcie mamy zazwyczaj 220V (w portach)
- kabel USB do aparatu lub czytnik - łatwiej jest się wymienić zdjęciami - mamy laptopa
- paszport, dowód osobisty
- okulary korekcyjne - szkła kontaktowe (ze sznureczkiem co by nie spadły do wody - nie dotyczy kontaktowych)
- gumy do żucia
- stale przyjmowane leki
- mały plecak na wędrówki
- buty do chodzenia w wodzie (np. po skałach, przeciw jeżowcom)
- przewodniki
- i przede wszystkim dobry humor :-)
- śpiwór
- ulubiony kubek i poduszka ;)
- kalosze
- rękawiczki - mogą być zimowe, żeglarskie, rowerowe

W Chorwacji w okresach maj, wrzesień, październik  dobrze mieć cieplejszą kurtkę i spodnie lub zestaw na cebulkę w stylu koszula, polar, cienka kurtka.

REGULAMIN RAMOWY

Wszyscy członkowie Załogi powinni zawsze pamiętać, że wygląd żaglowca oraz postawa i zachowanie się każdego z nich na pokładzie i lądzie świadczy o polskim żeglarstwie.

W trakcie rejsu jachtem z dowodzi kapitan.
Uczestnicy zobowiązani są wykonywać wszelkie jego polecenia natychmiast, bez dyskusji i sprzeciwów. Do obowiązków uczestników rejsu należy w szczególności utrzymanie porządku i klaru na jachcie oraz sprzątania po posiłku, zostawianie miejsca postoju w stanie nie pogorszonym.

W trakcie rejsu wszystkich obowiązują ogólne zasady etykiety jachtowej i normy jeśli nie dobrego, przynajmniej „dostatecznego” wychowania. Za oczywiste uznaje się więc m. in.: oddawanie czci banderze, dbałość o jacht i kulturę osobistą, udzielanie pomocy młodszym, słabszym fizycznie czy mniej sprawnym, właściwe odnoszenie się żeglarzy do koleżanek uczestniczących w rejsie, używanie słów nieparlamentarnych jedynie w wyjątkowych sytuacjach, załatwianie potrzeb fizjologicznych w miejscach do tego wyznaczonych, troskę o wygląd i stan przyrody regionu.

Obowiązują zakazy!
- wchodzenia z rufy jachtu do wody przy pracującym silniku,
- popychania się na jachcie, wrzucania do wody, kąpieli z jachtu w czasie żeglugi lub stojącego na kotwicy na otwartym akwenie (wyjątek: dopuszczalne po zezwoleniu kapitana),
- chodzenia w klapkach itp. obuwiu po jachcie, gotowania w czasie żeglugi,
- wchodzenia na jacht bez otrzepania i wytarcia obuwia,
- chodzenia po żaglach!

W czasie gotowania i przygotowania posiłku o zgodę na wejście lub zejście z jachtu trzeba zapytać kuka.
Członkom załogi nie wolno przechowywać i spożywać alkoholu bez wiedzy kapitana. Obowiązuje także bezwzględny zakaz posiadania i używania środków odurzających.
Pod pokładem i w kabinie radiowo-nawigacyjnej obowiązuje ścisły zakaz palenia papierosów.
Po zaokrętowaniu każdy członek załogi musi zapoznać się z rozkładem alarmowym, oraz instrukcją przeciw pożarową, wyjściami awaryjnymi i sprawdzić pas ratunkowy, a także dopasować pasy bezpieczeństwa.
Wejście na maszt i bukszpryt jest dozwolone jedynie za zgodą bosmana lub oficera wachtowego pełniącego wachtę (morską lub portową). Przy pracach na masztach bukszprycie i za burtą obowiązuje używanie pasów bezpieczeństwa.
Na pokładzie należy poruszać się ostrożnie, nie biegać, nie ślizgać się, trzeba uważać na nisko zawieszone bloki, niskie drzwi, wysokie progi (na których nie wolno stawać, tylko przekraczać), na strome schody, nie wolno siadać na tratwach ratunkowych i trzymać się ich zamków (haków odrzutnych).
Przy manewrach dochodzenia i odchodzenia od nabrzeża, wyskakiwanie na brzeg jest dozwolone jedynie na polecenie kapitana. Zakazuje się wychylania za burtę. (Wyjątek stanowi choroba morska - obowiązują pasy bezpieczeństwa.)
Przed odknagowaniem jakiejkolwiek liny, należy wiedzieć, do czego ona służy. Na pokładzie powinno się używać obuwia sznurowanego lub innej konstrukcji, lecz dobrze trzymającego stopę. Nie wolno manipulować jakimkolwiek urządzeniem mechanicznym, elektrycznym, nawigacyjnym i radiowym bez uprzedniego przeszkolenia.
Przebywanie w kabinie nawigacyjnej, maszynowni, kabinie radiowej jest dozwolone tylko w celach służbowych.
Na jacht wchodzi się i wychodzi jedynie przez trap.
Załogom zakazuje się bezwzględnie noszenia podczas rejsu obrączek, pierścionków i innych ozdób. Długie włosy powinny być ciasno i wysoko spięte.

 Wachta kotwiczna.
- Wachty kotwiczne pełni się według rozkładu wacht.
- W czasie wachty kotwicznej oficer wachtowy obowiązany jest zapewnić bezpieczny postój na kotwicowisku oraz gotowość jachtu do podniesienia kotwicy i podjęcia żeglugi odpowiadając za stałe dozorowanie łańcucha kotwicznego i obserwowanie sytuacji na morzu.
- Obowiązkiem wachty jest obserwacja sytuacji na wodzie, sprawdzenie pozycji i kontrola, czy kotwica trzyma (przy użyciu- sondy ręcznej), kontrola oświetlenia, nasłuch radiotelefonu UKF.

Przy objawach choroby morskiej nie należy używać umywalek i ustępów. Miejscem zaleconym do wymiotowania jest burta zawietrzna na śródokręciu z zachowaniem ostrożności (używać pasa bezpieczeństwa). Nie należy wstydzić się objawów choroby morskiej.

Ważne

OKO

W żegludze szczególnie ważne jest obsadzenie stanowisk sternika oraz stanowiska obserwacyjnego “na oku”, co wyraźnie nakazuje prawidło MPZZM. Stanowisko “na oku” powołane jest do stałej obserwacji pola widzenia przed jachtem i na boki od niego. Wydzielenie do tej służby specjalnego człowieka i zwolnienie go na czas służby “na oku” od innych obowiązków podyktowane jest odwiecznym doświadczeniem. “Oko” głośno melduje ukazanie się wszystkich przedmiotów zauważonych w polu widzenia obejmującym przednią połowę widnokręgu. Mogą to być znaki zarówno na lądzie jak i na wodzie oraz wszelkie przedmioty pływające, a więc statki, łodzie, chorągiewki i sieci rybackie, skrzynki, kawałki korka, ludzie itp.

Obowiązek głośnego meldowania nie zależy od tego, czy “oko” rozpoznało i umie nazwać przedmiot zaobserwowany. Wystarczy, że go zauważyło, Musi wtedy okreoelić taki przedmiot w jakikolwiek sposób. Meldując należy podać kierunek, w którym przedmiot ukazał się, przybliżoną odległość położenia przedmiotu na lądzie lub na wodzie, określenie jego kursu (przy przedmiotach poruszających się po wodzie w stosunku do jachtu) oraz ewent. inne charakterystyczne dane.

Kierunek podajemy w stopniach lub rumbach, (1/32 kąta pełnego – 11°15’) licząc w prawo i lewo od płaszczyzny symetrii jachtu. Odległość podajemy w milach lub w kablach a przy małym oddaleniu w metrach. W miarę zbliżania się do meldowanych już przedmiotów podaje się tylko zmiany odległości, kąta widzenia lub położenia zaobserwowanego przedmiotu.

Żeglarz wyznaczony na “oko” musi mieć dobry wzrok i niezawodnie rozróżniać kolory. W nocy i na większej fali “oko” powinno być zabezpieczone przed ewent. wypadnięciem za burtę pasem bezpieczeństwa lub liną. Obejmującego służbę na “oku” zdający powinien dokładnie zaznajomić ze wszystkimi zaobserwowanymi obiektami w polu widzenia i upewnić się, że nowe “oko” widzi je i rozpoznaje.

Stanowiska na “oku” nie wolno w żadnym przypadku opuszczać przed przekazaniem innej osobie. Pełniąc zaś tą ważną funkcję należy być w pełni świadomym związanej z nią odpowiedzialności za spokojny i bezpieczny przebieg żeglugi.

Komendy manewrowe

W czasie manewrowania obowiązuje załogę zachowanie ciszy i skupienie uwagi. Komendy muszą być krótkie, zrozumiałe, wydane energicznie i tak głośno, aby były słyszane przez wszystkich na pokładzie. Członek załogi na stanowisku manewrowym, którego dotyczy komenda, obowiązany jest powtórzyć ją na dowód usłyszenia i zrozumienia. Komenda składa się z zapowiedzi czynności, która ma być wykonana oraz z hasła wykonawczego, które zawiera dopiero rozkaz wykonania.

Od zasady tej są jednak wyjątki. Np. komenda “sternik kurs 250°” powinna być natychmiast wykonana po jej usłyszeniu i powtórzeniu. Natomiast komenda “do wybierania szotów grota” zobowiązuje do powtórzenia jej i przygotowania się do czynności wybierania, dopiero hasło “grota szot wybieraj” zobowiązuje do rozpoczęcia wybierania szota. W tym przypadku wybieranie szotów powinno być wykonywane tak długo, dopóki nie padnie hasło przerwania czynności “dość wybierać”. Dopiero jednak komenda “grota szot obłóż” nakazuje zaknagowanie szota i ostateczne zakończenie czynności. Wdrożenie prowadzącego jacht do prawidłowego formułowania i wydawania komend, a załogi do ich powtarzania i bezbłędnego wykonywania, należy do podstawowych wymagań dobrej praktyki żeglarskiej.

ALARMY

Alarm “człowiek za burtą.

Żeglarz, który pierwszy zauważy za burtą człowieka wymagającego pomocy, ogłasza to okrzykiem “człowiek za burtą” i jest obowiązany rzucić człowiekowi za burtą koło ratunkowe z pławą świetlno-dymną oraz do chwili zluzowania przez innego obserwatora lub wyłowienia człowieka obserwować go na morzu, wskazywać jego położenie i głośno informować o jego zachowaniu się i odległości od jachtu.
Na okrzyk “człowiek za burtą” wszystkie wachty zajmują jak najprędzej stanowiska manewrowe i bez oddzielnego rozkazu przygotowują statek do wykonania wszelkich manewrów.

Alarm wodny ogłasza kapitan w wypadku, gdy bez zastosowania nadzwyczajnych środków jachtowi grozi zatonięcie. Po ogłoszeniu alarmu wodnego członkowie załogi zajmują stanowiska wyznaczone w rozkładzie alarmu wodnego. W toku alarmu wodnego kapitan osobiście kieruje akcją ratowania jachtu.

Alarm pożarowy.
Członek załogi, który pierwszy zauważy ogień lub wybuch na jachcie, ogłasza to okrzykiem
“pożar”, określając równocześnie jego miejsce i natychmiast przystępuje do gaszenia ognia przy pomocy najbliżej znajdujących się środków przeciwpożarowych.

Alarm łodziowy (opuszczenie jachtu) ogłasza kapitan. Po ogłoszeniu alarmu łodziowego wszyscy członkowie załogi obowiązani są natychmiast założyć pasy ratunkowe i zająć stanowiska określone w rozkładzie alarmu łodziowego.

Załoga opuszcza jacht na osobisty rozkaz kapitana w sposób i w kolejności przez niego określonej.

SYGNAŁY ALARMOWE

dla alarmu “człowiek za burtą” - trzy długie dźwięki 
 
======     ======     ======

dla alarmu wodnego - dwa krótkie, dwa długie i dwa krótkie następujące po sobie dźwięki
=   =     ======     ======    =    =

dla alarmu pożarowego - dwa krótkie i jeden długi dźwięk
=   =     ======    

dla alarmu łodziowego - siedem lub więcej krótkich i jeden długi dźwięk
=   =    =    =    =    =    =     ========